Smaller Default Larger

Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Terapia pedagogiczna to całokształt oddziaływań pedagogicznych, odpowiednich do diagnozy, których celem jest korygowanie niewłaściwych czy niepełnowartościowych zachowań ucznia. Zaplanowane działania o charakterze wychowawczym i terapeutycznym powinny tak aktywizować, by przez uruchamianie pozytywnych zmian motywacyjnych, usprawnianie zaburzonych procesów, korygowanie nietypowych zachowań, kompensowanie braków poszczególnych funkcji, przy jednoczesnym oparciu się na najmocniejszych stronach ucznia, umożliwić mu jego dalszy pełny rozwój.

Cele terapii pedagogicznej

Celem terapii pedagogicznej jest wspomaganie rozwoju w sferze fizycznej, poznawczej, emocjonalnej i społecznej dziecka z utrudnieniami, a także dysharmoniami rozwojowymi oraz tworzenie optymalnych warunków sprzyjających rozwojowi. Podejmowane działania mają na celu usprawnienie funkcji, które są zaburzone, z uwzględnieniem i wsparciem funkcji dobrze rozwijających się.

Cele szczegółowe terapii pedagogicznej

  • Aktywizacja i usprawnianie rozwoju słabiej rozwiniętych lub zaburzonych funkcji psychomotorycznych.
  • Wyrównywanie braków w zakresie wiadomości i umiejętności dziecka z uwzględnieniem podstawy programowej.
  • Usuwanie niepowodzeń szkolnych z wykorzystaniem różnorodnych metod pracy.
  • Eliminowanie następstw emocjonalnych i społecznych wynikających z niepowodzeń szkolnych.
  • Zaspokajanie potrzeb rozwojowych dziecka z uwzględnieniem specyfiki trudności, kontekstu powstawania i kompensacji.

Zasady pracy terapeutycznej

Działania terapeutyczne realizowane są w oparciu o następujące zasady:

- zasadę indywidualizacji zarówno środków, jak i metod oddziaływania korekcyjnego;

- zasadę powolnego stopniowania trudności uwzględniającą indywidualne możliwości dziecka;

- zasadę korekcji zaburzeń, czyli ćwiczenie przede wszystkim funkcji najgłębiej zaburzonych i najsłabiej opanowanych umiejętności z uwzględnieniem podatności dziecka na zmęczenie;

- zasadę kompensacji zaburzeń, czyli łączenie ćwiczeń funkcji zaburzonych z ćwiczeniami funkcji niezaburzonych w celu tworzenia właściwych mechanizmów kompensacyjnych, zmierzających do wytworzenia u dziecka takich mechanizmów psychologicznych, w których funkcje sprawniejsze pełnią rolę kompensacyjną i wspierają czynności funkcji zaburzonych;

- zasadę systematyczności opartą na systematyczności i częstotliwości ćwiczeń oraz odpowiednim dozowaniu ich w czasie;

- zasadę ciągłości oddziaływania psychoterapeutycznego nastawionego na eliminowanie sytuacji stresujących i zapobieganie im, na stworzenie odpowiedniego klimatu życzliwości i zaufania, w którym dziecko dobrze się czuje, na aktywizację i potrzebę współdziałania w eliminowaniu przez dziecko własnych kłopotów. Niesłychanie istotną rolę pełni tu także zadowolenie dziecka i stwarzanie sytuacji zaspokojenia jego potrzeby sukcesu.

Cele i zasady pracy terapeutycznej opracowano na podstawie materiału I. Czajkowskiej i K. Herdy (I. Czajkowska i K. Herda, 1989)